tatilde eşleşen soket

memlekete gitmenin yolunu yazılımcı hesabıyla süper planladım. istanbul çıkışlı izmir rotasında 3 farklı supercharger noktası var, menzil kaygısı dedikleri şey tamamen zihin oyunu. yol bilgisayarı anlık tüketime göre kalan menzili güncelliyor, anında konsept değişiyor, alay eder gibi. otonom sürüş özellikle otobanda inanılmaz rahatlattı, bir elim çayda diğeri yok. sadece hızlı şarj istasyonlarına varınca ufak bir hacıyatmaz oyunu dönüyor: kuyruk uzun, herkes yüzde 90'dan aşağı bırakmamakta ısrarcı. ee madem öyle niye küçük batarya var? ironik gerçekten. vazgeçilmez kolaylıkla can sıkan aksaklık arasında kalıyor insan.