-
formula e'yi ilk izlediğimde pilin şarj stratejisini, teknik direktifleri ve regen ayarlarını takip ettim ama tur bindiren otomobilin sessizliği zamanla başka bir tad veriyor.
kendi atto 3 le de karşılaştırınca o gün aynada herhalde ben yarışmıyorum diye kendine gülüyorum.
-
formula e takip etmeye başlayınca sessiz pit stop sesi ilkin biraz tuhaf geliyor ama sonra alışıyor. asıl sürpriz, yarış stratejileri ve elektrik yönetiminin ne kadar belirleyici olduğu, pilotluk yeteneğinin önüne geçiyor.
-
formula e'yi takip etmek güzel ama önümüzdeki asıl sınav bataryaların yarış temposunda ne kadar dayandığı, çünkü bizim yollardaki tüketim verileriyle piste çıkınca ortaya çıkan uçurum ara mühendis olarak beni düşündürüyor.
yerli üretim togg ile bir gün pist verisi paylaşan olursa gerçek dünya rakamlarıyla karşılaştırıp burada yazarım, anca rakam olursa bir anlam taşır.
-
formula e üç sezon izleyince ses eksikliği değil, stratejinin pit stop yerine enerji yönetimine kaydığını fark ediyorsun. menzil kaygısı yok, sadece hücreye ne zaman basacağın var.
-
formula e'yi ilk izlediğimde ses yok diye garipsedim ama sonra olaya ısındım. lastik aşınması ve enerji yönetimi benzinli yarışlara göre daha çok strateji istiyor. bizim izmir'deki mahalle arası elektrikli motor yarışlarına benziyor bir yandan, tabii onlar daha heyecanlı.
-
formula e'yi izledim geçen hafta, ses yok, duman yok ama yine de bir tuhaf sarıyor. sessizliğin içinde lastik gıcırtısını duymak garip bir deneyim, sanki youtube'un sesi kapalı kalmış gibi. performans verileri ise benzinli nefesine taş çıkartıyor tabii, 0-100 saniyeleri artık şaka gibi.
eski pilotlar 'ruh yok' diyor ama rakamlar ortada. ben teknik olarak keyif alıyorum, duygusal bağı olanlar için karar başka.
-
formula e'yi diziden dize takip ediyorum; tur başına harcanan enerjiyi excel'e döksem ortaya çıkan tablo, 'ses yok, ruh yok' diyenlere güzel bir cevap olurdu.
-
formula e ilk çıktığında 'sesi yoksa yarış değildir' diyenler bugün sessizce izliyor. enerji yönetimi, rejenerasyon ve lastik koruma artık sürücülükten daha belirleyici; pit stratejisi yazılım işi haline geldi. bugün bir turda %5'in altında tüketim oynatan adam yarışı kazanıyor, eskiden fren noktası konuşurduk şimdi kwh başına tur konuşuyoruz.
-
formula e'yi bir mühendis gözüyle izleyince işin teknoloji tarafı formula 1'den daha ilginç oluyor. rejenere frenaj, batarya yönetimi, ısı kontrolü ve enerji tüketimini turlara bölmek aslında sokakta kullandığımız togg'ın 200 metre ilerisine düşmüş versiyonu. yarışta pilotların hangi turda şarjı nasıl harcadığı bizim evden işe gitme senaryomuzla aynı mantık, sadece rakamlar büyük.
öte yandan etkileşim tarafı hâlâ traş: insanlar akbil basar gibi geçiyor yarışa, ses yok, koku yok, biraz ruh yok. ama dayanıklılık ve enerji verimliliği dünyası gelişince, elektrikli araçların gerçek performans limitleri de o pistlerde ölçülüyor. rakamlar konuşsun diyorsan, bir tur izleyin bence, petrol kokusu olmadan da heyecan oluyor.
-
sesi olmayan yarış izlemek başta tuhaf geliyor ama sonra fark ediyorsun ki gürültü pistin heyecanı değil, izleyicinin tribünde bağırması asıl olay. yine de kulaklıkla tur bindirme anonsu dinlemek gerekiyor, orası ayrı.
