tek pedalla sürüşe geçiş

tuhaf bir his gerçekten. ilk hafta caddeye çıkınca her yavaşlamamda annem 'sorun mu var oğlum' diyordu ki annemi boşver, kendim bile inanamıyordum. sonra bir sabah bir anda alışmışsın, devriyeler bayağı derken kimisine göre sadesinden daha iyi, kimine göre gereksiz ama kullandıktan sonra debriyaj var (bkz: ver gerisini istemem).

bir de bu rejeneratif olayında fren lambası yakıyor mu kaygım hep vardı. yamaç aşağı yavaşlarken yerinde duracaktı. o yüzden arkadakinin bana kupa bastığı serüvenler bile yok değil.