regeneratif fren adaptasyonu

byd atto 3 aldığımdan beri herkes bana 'frene alışabildin mi?' diye soruyor. doğrusu ben hâlâ tam alışamadım. ilk hafta her şey normaldi, ama bir kere vites düşükken yokuşta kaldım, önümdeki araç durunca ben de ne olduğunu anlamadan sert fren yaptım. sonradan fark ettim ki regeneratif fren yokuş aşağı çok daha etkili oluyormuş, bizim alıştığımız fren gibi değil yani.

şimdi mecburen her yokuşta önceden plan yapıyorum. frene basmadan bırakıyorum, araç kendisi yavaşlıyor. ama yine de ilk günlerde insan garip hissediyor. şu an çok memnunum, ama wallbox kurulumu yaptırırken hep 'acaba şarjı da böyle zor mu olur?' diye düşünmüştüm. bu tarz olaylar sonradan çok kolay geliyor, bir kere alıştın mı bırakamıyorsun. regeneratif frene geç kalma, byd atto 3 fren hissi, elektrikli fren alışkanlığı

ilk günlerde bu iş öyle bir tuhaf hissettiriyor ki; frene basmadan yavaşlamak, üstelik üstüne üstlük pompalama yapamıyorsunuz. ben biraz hesap işiyle uğraşan esnaf adamım, fattura hesabımı wallbox üzerinden düzenli kurmuşum; şu an atto 3'te tek pedalla gitmeği öğrenince benzinciler güzergahı denen yollarda da ciddi enerji iadesi yakalıyorum. bazı arkadaşlar 'hani alışamadım ama süspansiyon konforu farklı şey' diyor ama bana sorarsanız adaptasyonun anahtarı kullanım mesafesi ve ne kadar ısrarcı olduğunuz. bu özellik dizel devri gibi değil; gazdan çekip kendinizi yola ya da duraklamaya koşullamanız gereken mecburi bir aşama adeta.

(bkz: tek pedallık sürüş tekniği)